نه چر تندينى و و چه خورى سو * به سپهرت شوان مانك خاشمانى بشم بنه هو ناو دلياديان را * به آن دانشگهى [ يا نشكمى ] گر كى توانى اتون بم ير زدلياويم بو جسك * بشه بومى و بومى خاسه جانى به اين گتى بوايه چون بشيرى * چو من چين مىشود لى آن گمانى بجز شمشير وه بىمرگ نبام * بخور سگ و چه مك زيوندانى ابو العلاء گنجه اى و هو محمود بن [ 1 ] اشعار خوب دارد . استاد خاقانى بود و در حق خاقانى گفته است : شعر شبى گادم از روى مستى فلان را * فلان كيست صاحبقران جهان [ 2 ] را امير اجل خواجه [ 3 ] خاقانى ما * كه فخرست [ 4 ] او مر زمين و زمان را بمستى فتاد اين چنين سهو [ 5 ] بر من * بمستى چنين پر فتد مردمان را چون بسمع خاقانى رسيد ، در قصد او ايستاد [ 6 ] . ابو العلاء درين معنى گفت : شعر از آنگه كه از مادر دهر زادم * بفضل و هنر در جهان اوستادم [ 7 ] مرا شصت سال [ است و از خاك اران ] [ 8 ] * بود شانزده تا بشروان فتادم غريبى ضعيفم ثناگوى خسرو * نگويم كه كيخسرو و كيقبادم تو اى قرة العين فرزند مائى * منت هم پدر خوانده هم اوستادم

--> [ 1 ] - در نسخهء م ، ر فاصله منظور شده - شرح حال او در نسخهء ب ، ق نيامده . مجمع الفصحا نوشته « نام او نظام الدين » بوده است . [ 2 ] - ب : برگوى صاحبقران [ 3 ] - م : مير [ 4 ] - ب : فخر است ازو [ 5 ] - ر ، ب : چنين كار [ 6 ] - م : استاد ب : در ايستاد [ 7 ] - ر ، ب : داد دادم [ 8 ] - ر : است از خاك - ب : است از خاك ايران .